Mówi się, iż muzyka może być modlitwą duszy.                                                                                            - Każda, czy dobra muzyka?...   

- Cóż - owe, niespokojne, rwiste tarmoszenie dźwiękami, zwane również muzyką też mogą być wyznacznikiem - być może tylko chwilowego-stanu w jakim się znajdujemy, w jakim przychodzi tworzyć... czy pozwalać się ogarniać, wchłaniać… szarpać i dążyć ku…                                                                                       Właśnie-ku?...                                                                                                                                         Nie jestem melomanem, ale przecie tak jakoś naturalnie bywa-iż człek daje się ogarnąć…porwać.. A kiedyś zdarzył mi się nawet taki zapis:

Zbyt krótki koncert na chór i orkiestrę

Przyszli przyjechali z różnych domów miasta                                                                                     codziennością znoszone posiwiałe płaszcze przewiał porywisty jesienny już wiatr                                         Zwykłych ludzi szary tłum zbierał się urastał za chwilę każdy będzie więcej wart                                        Zostawiają troski                                                                                                                                      Otrzepują szarość                                                                                                                                      W świetle reflektorów czekają na znak                                                                                               Jeszcze tak zwyczajni                                                                                                                           Jeszcze tak dalecy                                                                                                                                     Jeszcze do wzniosłości tylu stopni brak                                                                                                   

Składane sądźwięki                                                                                                                                      Rodzi się pieśń chóru                                                                                                                            Rośnie                                                                                                                                               Potężnieje I nabiera tchu                                                                                                                           By wzlecieć mocarną                                                                                                                               By dosięgnąć nieba                                                                                                                                  By wzbudzić na chwilę twą dusze ze snu                                                                                                 Dziś nie jesteś mały                                                                                                                                Nie straszna ci przestrzeń                                                                                                                      Sam jesteś przestrzenia                                                                                                                           Pokonałeś czas                                                                                                                                  Zaginęły myśli                                                                                                                                      Zniknęły kontury                                                                                                                                     Stajesz się muzyką                                                                                                                                     I lecisz z nią wraz                                                                                                                                      A gdy wzlatywałeś w pędzie zatraconym                                                                                               Kiedy próbowałeś                                                                                                                                 Sięgać ręką gwiazd                                                                                                                           Ucichła                                                                                                                                              Zniknęła                                                                                                                                                    Ot tak porzuciła                                                                                                                                  Gdzieś pośrodku drogi                                                                                                                              Zostawiła nagle                                                                                                                                       Nie pierwszy to raz                                                                                                                                    

Trochę zagubiony                                                                                                                                   Trochę zawstydzony                                                                                                                               Echo jeszcze gonisz po uliczek bruku                                                                                                           W przyciasnawych nieco z wytartą podeszwą / takie ci zostały/                                                               Powszedniości butach                                                                                                                        Potem gdzieś wśród nocy                                                                                                                        Pośród sennych okien                                                                                                                               Kiedy jeszcze ciszę                                                                                                                                 Pomruk miasta trawi                                                                                                                            Obiecujesz sobie                                                                                                                                                       Że następnym razem                                                                                                                               Już następnym razem                                                                                                                               Nie dasz się zostawić