Publicystyka

Krzysztof Nagrodzki - Pożegnanie i Zaduszki

Pożegnania

Dlaczego płaczesz                                                                                                                             Wszak mówiłeś                                                                                                                                     Wszystko swój kres ma                 

Zwykła kolej losu                                                                                                                              Mówiłeś                                                                                                                                               Życia przemijanie                                                                                                                                      Ot tak zwyczajnie bez patosu     

Wiara w Absolut                                                                                                                                 Zmienność bytu                                                                                                                                   Dystans do chwili                                                                                                                                      Wiedzy fosa  

Nieco uczucia trochę sprytu                                                                                                                    Oblec cię miały w moc herosa                                                                                                               

Więc czemu płaczesz zagubiony                                                                                                         Między ogromem wszechwieczności                                                                                                          

A takim zwykłym ludzkim bólem który uciskiem w piersi gości                                                                Powietrze chwytasz otępiały                                                                                                                Jakieś zdarzenia                                                                                                                                     Coś tam robisz                                                                                                                                   

Świat zrobił się zupełnie mały                                                                                                                       I musisz unieść go na sobie                                                                                                                    Oczy w ciemności masz otwarte                                                                                                          

Myśli wyłażą wciąż z ukrycia                                                                                                                      

I krzyczą krzyczą tak uparcie                                                                                                                   

Za jednym Życiem                                                                                                                                 

Tyle życia?   

 Pierwsza publikacja: Tygodnik "Katolik" nr 48 z 26 11 1989r.

 

Zaduszki

Księżyc ten sam                                                                                                                                Pośród gwiazd tych samych                                                                                                             Wywołuje zjawy z gęstwy drzew zmęczonych                                                                                 Szaleństwami przeżyć umarłego lata                                                                                                          W płomykach rozchwianych                                                                                                                     

W szmerze zwiędłych liści                                                                                                           

Poszukują nadal traconego świata 

                                                                                                                                                       Księżyc taki sam                                                                                                                                    

Na niebie tym samym                                                                                                                          

Tylko Ciebie nie ma takiego samego                                                                                                           W mroku zaniknąłeś                                                                                                                                   Z nocą się stopiłeś                                                                                                                                   Uciekłeś posłusznie od cienia własnego                                                                                               

Księżyc wciąż ten sam                                                                                                                      Cmentarze te same                                                                                                                                 Trwają niewzruszone pośród zgiełku zdarzeń                                                                                               Tylko krzyży nowych wciąż nowych przybywa                                                                                           

Na cichnących miejsca pogrzebów naszych marzeń                                                                           

Księżyc taki sam                                                                                                                                   

Dla słów takich samych                                                                                                                               Taki sam niepokój rodzi je i śle                                                                                                                   W wyznaniach samotnych                                                                                                                         W wyznaniach zmęczonych                                                                                                               Trwania bezsilnego                                                                                                                             Gdzieś na zdarzeń tle                                                                                                                              

Księżyc trwa ten sam                                                                                                                               Nad Ziemią zamarłą                                                                                                                          Skurczoną                                                                                                                                               Po czasie kiedy zgiełk już ucichł                                                                                                                Tą samą poświatą pełni roztrwanianą                                                                                                        Znowu wzywa Ciebie                                                                                                                                  Ty Tutaj Nie wrócisz       

                                                                                                                                                                (Z tomiku „Na skraju” , Łódź 1990)

misyjne

facebook_page_plugin

Logowanie

Aktualności i publicystyka

Pożegnanie śp dr n.med. Moniki Wójcik - …

https://isnarakm.pl/transmisja-mszy-sw-pogrzebowej-sp-dr-moniki-wojcik-18-kwietnia-2026/     ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

18-04-2026 Aktualności

Czytaj więcej

Dzieci są darem od Boga i wzorem pokory …

Ewangelia Mateusza 18,6 (podobnie Mk 9,42 i Łk 17,2): „Lecz kto by się stał powodem grzechu dla jednego z tych małych, którzy wierzą we Mnie, temu byłoby lepiej, żeby kamień młyński zawieszono...

16-04-2026 Aktualności

Czytaj więcej

Religia i etyka jako fundament wychowani…

  Religia i etyka jako fundament wychowania. Rozmowa z Andrzejem Wołosewiczem Czy szkoła może wychowywać bez odniesienia do wartości? O potrzebie edukacji moralnej, wrażliwości młodych ludzi oraz miejscu etyki i religii w...

15-04-2026 Aktualności

Czytaj więcej

WIELKANOCNIE Z MEKSYKU 2026 - ALLELUJA…

ALLELUJA ! Z MEKSYKU Katolickie Słowo Dziennikarki ! red. MIRELA WARSZ  Stare powiedzenie mówi: „Wszędzie dobrze tam, gdzie nas nie ma”. A może jednak czasem dobrze jest wychylić nos i zobaczyć na...

09-04-2026 Aktualności

Czytaj więcej

Droga Krzyżowa na ul. Rakowieckiej w sto…

--------------------------------------------  

25-03-2026 Aktualności

Czytaj więcej

Ps 101:7 – „Kto mówi kłamstwa, nie będzi…

Przysłów 6:16-19 „Sześć rzeczy ma Pan w nienawiści, a nawet siedem Mu obrzydłych: fałszywy świadek, który szerzy kłamstwa.” Ef 4:25 – „Odrzuciwszy kłamstwo, niech każdy z was...

19-03-2026 Aktualności

Czytaj więcej

5 MARCA 1940 - ROZKAZ STALINA DLA MORDU …

5 marca 1940 r. - rozkaz podpisany przez Stalina ! pamiętajmy !!!! Посольство Республики Польша в Москве ·  Dnia 5 marca 1940 roku zapadła jedna z najtragiczniejszych decyzji w XX wiecznej historii Polski.   Tego...

05-03-2026 Aktualności

Czytaj więcej

"Św. Kazimierz wzorem dla św. Jozaf…

“Bliskość świętych rodzi świętych”*  Św. Kazimierz wzorem dla św. Jozafata Kuncewicza  czyli Jak się dorobić świętości ?   Wilno, miasto o niezwykłej historii i duchowym dziedzictwie od wieków pozostaje domem świętych. To tutaj żyli i...

05-03-2026 Aktualności

Czytaj więcej

"trzcina nadłamana...", czyli …

Nie ufaj Egiptowi  - „trzcina nadłamana” – Iz 36,6; Ez 29 Nie ufaj Asyrii - „laska, na której się opierasz” – 2 Krl 18 Pwt 7,1–4 – nie zawierać przymierzy, nie brać...

04-03-2026 Aktualności

Czytaj więcej

9-11.marca. 2026 - CARMELITANUM w Warsza…

  __________________________________________________________________________________  

03-03-2026 Aktualności

Czytaj więcej

"Wołodia". Czyli - czy Polska…

 „ Teraz dusza moja wylewa się we mnie, dni utrapienia mnie ogarnęły” (Hi 3,11 + Hi 30,16–17).  „Nie lękaj się, bo Ja jestem z tobą Ja cię umocnię, Ja cię...

23-02-2026 Aktualności

Czytaj więcej

Międzynarodowy Komitet Peregrynacji „Od…

Ewa H. Kowalewska Gdańsk, 25 stycznia 2026 r. Międzynarodowy Komitet Peregrynacji „Od Oceanu do Oceanu” Ikona Matki Bożej Częstochowskiej, wędrująca przez świat „Od Oceanu do Oceanu” w intencji ochrony cywilizacji życia i miłości...

26-01-2026 Aktualności

Czytaj więcej

"Krew męczenników zasiewem..."…

„Krew męczenników zasiewem….” – o Powstaniu Styczniowym, św. Jozafacie i wolności ofiary „Krew męczenników jest zasiewem” ? – to zdanie powraca w historii Kościoła i narodów z uporem, który bywa dla...

22-01-2026 Aktualności

Czytaj więcej

SĄSIEDZI PO NIEMIECKU czyli rok 2026

Pwt 20, Joz 6–12, 1 Sm 15 Walczysz z nimi, nie zawierasz sojuszu, nie litujesz się (często całkowite zniszczenie) Sojusz z wrogami Boga „Miłujcie waszych nieprzyjaciół” Prz 25:21-22; Rz 12:17-21 „Jeśli nieprzyjaciel twój jest głodny...

22-01-2026 Aktualności

Czytaj więcej