Gratulacje dla  naszej Koleżanki p. Bogusławy Stanowskiej-Cichoń   ! 

ceniona nagroda, festiwal o wieloletniej renomie - życzymy kolejnych sukcesów twórczych !

ZG KSD, w imieniu Członków KSD 

Ludzie Pracy na Jasnej Górze

17 i 18 września modlili się na Jasnej Górze członkowie NSZZ "Solidarność". Tegoroczna, 40. Pielgrzymka Ludzi Pracy przebiegała pod hasłem: „Księże Jerzy - jesteśmy tu, aby wypełnić Twój testament”. Wśród kilku tysięcy przybyłych do jsnogórskiego sanktuarium z całej Polski reprezentantów związku, obecni byli także członkowie rodziny bł. ks. Jerzego Popiełuszki, przedstawicele Prezydenta Rzeczpospolitej, rządu oraz włądze NSZZ "Solidarność" z przewodniczącym Piotrem Dudą. 

Mszy Świetej sprawowanej na jasnogórskim szczycie, przewodniczył abp Józef Kupny, delegat KEP ds. Duszpasterstwa Ludzi Pracy, a homilię wygłosi bp Wiesław Śmigiel z Torunia. Na ołtarzu obecne były relikwie serca bł. ks. Jerzego Popiełuszki, patrona "Solidarnosci".

Pielgrzymi, przywieźli ze sobą do jasnogórskiego sanktuarium obraz Matki Bożej Robotników i peregrynującą po Polsce, małą kopię nowohuckiego Krzyża. 

Pielgrzymki Ludzi Pracy zapoczątkował ks. Popiełuszko w 1982 r., kiedy przybył na Jasną Górę z robotnikami Huty "Warszawa". 

[oprac.AD]

Zdjęcia: Krzysztof Wierus, KSD

Ludzie Pracy na Jasnej Górze

17 i 18 września modlili się na Jasnej Górze członkowie NSZZ "Solidarność". Tegoroczna, 40. Pielgrzymka Ludzi Pracy przebiegała pod hasłem: „Księże Jerzy - jesteśmy tu, aby wypełnić Twój testament”. Wśród kilku tysięcy przybyłych do jsnogórskiego sanktuarium z całej Polski reprezentantów związku, obecni byli także członkowie rodziny bł. ks. Jerzego Popiełuszki, przedstawicele Prezydenta Rzeczpospolitej, rządu oraz włądze NSZZ "Solidarność" z przewodniczącym Piotrem Dudą. 

Mszy Świetej sprawowanej na jasnogórskim szczycie, przewodniczył abp Józef Kupny, delegat KEP ds. Duszpasterstwa Ludzi Pracy, a homilię wygłosi bp Wiesław Śmigiel z Torunia. Na ołtarzu obecne były relikwie serca bł. ks. Jerzego Popiełuszki, patrona "Solidarnosci".

Pielgrzymi, przywieźli ze sobą do jasnogórskiego sanktuarium obraz Matki Bożej Robotników i peregrynującą po Polsce, małą kopię nowohuckiego Krzyża. 

Pielgrzymki Ludzi Pracy zapoczątkował ks. Popiełuszko w 1982 r., kiedy przybył na Jasną Górę z robotnikami Huty "Warszawa". 

[oprac.AD]

Zdjęcia: Krzysztof Wierus, KSD

20 ROCZNICA DOKUMENTU JANA PAWŁA II “ROSARIUM VIRGINIS MARIAE” 

W październiku bieżącego roku mija dwadzieścia lat od wydania Listu apostolskiego Ojca Świętego Jana Pawła II o różańcu świętym “Rosarium Virginis Mariae” (Rzym, 2002). Dokument ten był także proklamacją Roku Różańca świętego w Kościele Powszechnym, który zaakcentował w ten sposób wagę rozwijania pobożności Maryjnej w rozpoczętym nowym tysiącleciu chrześcijaństwa, (co zostało podkreślone w “Novo Millennio Ineunte” 2001), który wzywa do kontemplacji Chrystusa.

40. Pielgrzymka ZHR na Jasną Górę

"Odnów we mnie moc ducha" 

Przez trzy dni (9-11 września) odbywali swoją 40-tą pielgrzymkę na Jasną Górę członkowie Związku Harcerstwa Rzeczpospolitej. Ostatniego dnia, spotkali się na centralnym Palcu Częstochowy, by odbyć uroczysty apel, oddać hołd marszałkowi Józefowi Piłsudskiemu i wspólnie pomaszerować do Jasnogórskiej Matki i Krolowej Polski. W sanktuarium zakończyła pielgrzymkę, przebiegającą w tym roku pod hasłem "Odnów we mnie moc ducha", Msza Święta, sprawowna w Kaplicy Cudownego Obrazu Matki Bożej. W Eucharystii uczestniczyli też kombatanci Armii Krajowej. Wielopokoleniowa, jasnogórska pielgrzymka, połączyła się w modlitwie z uczestnikami uroczystości w Suchowoli, upamietniających 75. urodziny bł. ks. Jerzego Popiełuszki. Jak podkreślił ks. prał. Edmund Szarek, kapelan Światowego Związku Żołnierzy AK Obwodu „Gołąb” w Garwolinie: "Harcerze, w których działanie wpisane są miłość do Boga i Polski są też i jego duchowymi spadkobiercami". W tegorocznej pielgrzymce ZHR na Jasną Górę uczestniczyło ok. 1500 harcerzy z całej Polski. 

Fotoreportaż przygotował kol. Krzysztof Wierus, KSD

To On mnie znalazł...

Postać bł. Księdza Ignacego Kłopotowskiego stała mi się znana podczas studiów teologicznych w Lublinie, kiedy poszukiwałam tematu do pracy magisterskiej. Przyciągneła moją uwagę osoba z portretu w salonie na stancji u sióstr loretanek przy ulicy Hiacyntowej. Zapytałam o nią, dowiedziałam się, że to Założyciel. Od tej chwili Błogosławiony sam zaczął mnie prowadzić. Moje serce było blisko tematów takich jak: duchowość, ideały, wartości. Temat pracy, który wybrałam dotyczył ideału kapłaństwa. Ksiądz Kłopotowski w ostatnich latach życia redagował periodyk poświęcony formacji duchowieństwa katolickiego o tytule “Głos Kapłański”.

Miałam okazję bywać u Sióstr Loretanek w Domu Generalnym przy okazji pisania magisterium, co odczytuję jako łaskę. Dzień beatyfikacji Księdza Ignacego Kłopotowskego na Placu Piłsudskiego w Warszawie dnia 19 czerwca 2005 roku był dla mnie źródłem wielkiego umocnienia ducha. Któregoś razu Siostry podarowały mi relikwię I stopnia. 

Podczas studiów doktoranckich z teologii moralnej oraz z odpowiedzialności społecznej w innowacyjnej gospodarce (KUL) przyszła mi myśl, że Lublin nie posiada ulicy Błogosławionego, który prowadził tu szeroko zakrojoną działalność społeczną, charytatywną i wydawniczą. W realizacji projektu pomogła Siostra Loretanka pracująca w Wydawnictwie “Gaudium” oraz życzliwe władze miasta. Ponad 1100 mieszkańców złożyło podpis pod obywatelskim projektem uchwały. Możemy cieszyć się dziś ulicą Błogosławionego Księdza Ignacego Kłopotowskiego, którego aktywność charytatywna i społeczna sięgała poza granice administracyjne miasta Lublin, (mam tu na myśli ochronki dla starców i sierocińce powołane przez Niego do istnienia blisko Lublina). 

Staram się wspominać o tej Postaci w mojej niezależnej aktywności dziennikarskiej, (mam takie przekonanie, że moja publikacja naukowa poświęcona tej Postaci była łaską) tym bardziej dziś jest to potrzebne w czasie, kiedy podważanie autorytetu Kościoła i duchownych jawi się często jako programowe. Przychodzą na myśl słowa z Mądrości Syracha: “aż do śmierci stawaj do zapasów o prawdę, a Pan Bóg będzie walczył o Ciebie” (Syr 4,28). 

Dziękuję Bożej Opatrzności, że dzięki znajmości biografii Księdza Kłopotowskiego stała mi się bliska inspirująca postać błogosławionej Siostry Marii Karłowskiej, która z nim współpracowała – siostry Pasterki przybyły do Lublina z posługą w Przytułku świętego Antoniego na prośbę Ignacego Kłopotowskiego. W czerwcu tego roku obchodzona była 25 rocznica beatyfikacji Marii Karłowskiej, której działalność społeczna została uhonorowana Złotym Krzyżem Zasługi, a której biografię mogłam przybliżyć w swoich tegorocznych artykułach. Chcę tę refleksję zakończyć słowami, które pozostają mottem loretańskiej Wspólnoty: niech we wszystkim będzie Bóg uwielbiony!

Agata Płatek

PS.od Autorki: 

Dodam w tym miejscu, że w Liverpoolu istnieje katolickie Radio Chrystusa Króla, które powstało z inicjatywy pana mgr Arkadiusza Drabik – absolwenta teologii UKSW. Pan Arkadiusz angażuje się w pracę katechety i inne bezinteresowne inicjatywy przy parafii w Liverpoolu; sam przy tym oplaca radiowy abonament. (Czasem nagrywam krótkie refleksje religijne dla radio, są oni ogranizacją non profit). Gdyby ktoś z Państwa miał jakieś informacje o dotacjach na utrzymanie takich mediów to będę wdzięczna za powiadomienie mnie. 

"JASNOGÓRSKIE DOŻYNKI"

A TO POLSKA WŁAŚNIE...

Od 40. tal przybywają na Jasną Górę w pierwszy weekend września rolnicy z diecezji całej Polski. W tym roku spotkali się na uroczystej Sumie Dożynkowej 4 września. Przewodniczył jej na jasnogórskim szczycie i homilie wygłosił bp Jan Piotrowski z Kielc, przewodniczący Komisji KEP ds. Misji. Symboliczny chleb przekazali JE ks. Biskupowi starostowie dożynek: Magdalena i Andrzej Błażejewscy z dziećmi, rolnicy z Sierosławca w diec. pelplinskiej. W Eucharystii uczestniczył też prezydent Rzeczpospolitej Andrzej Duda, przedstawiciele rządu i władz samorządowych.

Zdjęcia autorstwa kol. Krzysztofa Wierusa

********

Wśród setek przybywających na Jasną Górę pielgrzymek, nie ma chyba bardziej kolorowej i Polskiej, niż ta dożynkowa, kiedy można spotkać u Matki Bożej całą niemal Polskę. I nie trzeba pytać pątników skąd przybyli. Widać to doskonale po ich tradycyjnych, regionalnych strojach. Od Kaszub po Tatry, przez Mazowsze, Kurpie, Małopolskę... Gromadzą się przy ołtarzu na jasnogórskim szczycie z koszami pełnymi owoców i warzyw, strojnymi wieńcami, szykowanymi cierpliwie na te okazję nierzadko kilka miesięcy. Na przygotowanych przez zakonników stołach układają chleby z tegorocznego zboża. Przywieźli te dary, by wraz z modlitwą ofiarować Najlepszej z Matek. Dziękować Jej za opiekę i błagać, by orędowała u Boga za polskimi rolnikami, by nigdy w ojczyźnie nie zabrakło chleba. 

Nie ma chyba drugiego miejsca na świecie, gdzie w taki sposób dziękują rolnicy za plony, gdzie z taką wiarą oddają się w opiekę Syna przez pośrednictwo Matki. 

Każdy, kto ma nadzieję, że uda się Polaków odciąć od Boga i Matki Najświętszej, od Kościoła, powinien przyjechać do Częstochowy i spędzić na Jasnej Górze choć jeden pielgrzymkowy weekend. Najlepiej ten, który rozpoczyna wrzesień. Może łatwiej mu będzie wtedy zrozumieć, że korzenie naszej wiary tkwią w naszych sercach od pokoleń i z pewnością nie da się ich ani "opiłować", ani zatruć najpiękniej nawet opakowanymi kłamstwami. 

Najpiękniej mówił o tym śp. ks. biskup Józef Zawitkowski: 

"(...) Ja wiem, dlaczego
mogę mówić o Ziemi Łowickiej -
Umiłowanaś jest i moja!
Tu wszystko mi dom przypomina.
Ta ziemia pachnie mi
miętą i rumiankami,
i macierzanką z ostatnich nieszporów.
Tu wciąż mi pachną dymy kadzidłowe
z procesji z Bożego Ciała.
Tu wciąż słyszę pielgrzymkowe
Ślicznaś, pięknaś i przyjemnaś,
Pani Miedniewicka.
Bądźże od nas pozdrowiona
z Łowickiego Księstwa.

Bo Ojczyzną moją jest Ojciec
i Syn, i Duch (J. Tuwim).

Lubię łowiczaków w strojach:
moich ślicznych Blichowiaków
i kochane Koderki.

Lubię ich,
Bo moja Matuś tak się stroili
dlatego kocham te stroje,
krasne i piękne, polskie i proste,
proste jak życie jest moje
(Zespół z Kanic).(...)"

Fragment wykładu ks. bp. Zawitkowskiego, wygłoszonego na inaugurację roku akademickiego w filii SGGW w Łowiczu, 20.10. 2001 r. Źródło:mateusz.pl

Wspomnienie liturgiczne błogosławionego księdza Ignacego Kłopotowskiego 7 września

                         20 lipca 1866 roku w Korzeniówce nad Bugiem w diecezji drohiczyńskiej, w rodzinie szlacheckiej przyszedł na świat obecny błogosławiony Kościoła katolickiego, patron mediów katolickiech oraz orędownik ludzi poszukujących pracy i borykających się z sytuacją braku zatrudnienia Ignacy Kłopotowski. W domu rodzinnym panowała atmosfera głębokiej religijności i umiłowania wartości narodowych. Ojciec Ignacego brał udział w Powstaniu Styczniowym, w oddziale księdza Stanisława Brzóski, dwu braci matki Izabeli było duchownymi. Stan duchowny inspirował przyszłego błogosławionego od młodych lat, stąd też podjał decyzję o drodze życia kapłańskiego. Po kilku latach seminaryjnej formacji otrzymał stopień magistra teologii i 5 lipca 1891 roku przyjął święcenia kapłańskie w katedrze lubelskiej z rąk świątobliwego biskupa Franciszka Jaczewskiego. 

Mszę świętą prymicyjną odprawił przed cudownym Obrazem Matki Bożej Częstochowskiej, co miało dla niego wyjątkowe znaczenie. W dniu święceń zapytał siebie w duszy: czym odwdzięczę się Bogu za dar kapłaństwa? Kierowała nim postawa pokory skorelowanej z wdzięcznością za łaskę powołania. Przydzielono mu szereg obowiązków duszpasterskich. Obok pracy wikariusza pełnił posługę kapelana szpitalnego i wykładowcy lubelskiego seminarium duchownego. Pomimo wielości zadań wynajdywał dla siebie dodatkowe obowiązki: podejmował skuteczne sposoby walki z nędzą materialną i moralną. Kwestował by pomóc ubogim, zakładał przytułki, sierocińce (także poza Lublinem), domy opieki dla ludzi starszych i nowe miejsca pracy dla kobiet nieprzystosowanych społecznie. (Sprowadził do Lublina w tym celu siostry Pasterki od Opatrzności Bożej). Z jego inicjatywy powstała także szkoła rzemieślnicza. 

Ksiądz Kłopotowski prowadził działalność wydawniczą, ściślej mówiąc – publicystyczną. Redagował periodyki katolickie oraz broszury religijne. Otworzył w Lublinie księgarnię religijną. Jego celem było podnoszenie poziomu moralnego społeczeństwa, formacja religijna oraz krzewienie ducha patriotycznego. Pod koniec życia zaczął wydawać pismo poświęcone formacji duchowieństwa pod tytułem Głos Kapłański powodowany troską o formację duchowieństwa oraz kształtowanie braterskich relacji między przedstawicielami prezbiteratu. Ksiądz Kłopotowski mawiał, że książka pozostaje chlebem dla duszy. Działalność wydawnicza księdza Ignacego stanowiła na owe czasy ewenement w skali krajowej.

Po 17 latach pracy duszpasterskiej oraz społeczno-wydawniczej w Lublinie poprosił o przeniesienie do Warszawy, na co też uzyskał zgodę władz duchownych. W 1920 roku w Warszawie powołał do istnienia Zgromadzenie Sióstr Matki Bożej Loreteńskiej oparte na regule świętego Benedykta, powierzając mu realizację pracy wydawniczej i charytatywno-opiekuńczej. Zgromadzenie Sióstr Matki Bożej Loretańskiej istnieje do dziś nie tylko w Polsce, ale również za granicą, wiernie posługując Kościołowi. Siostry loretanki prowadzą apostolat poprzez aktywne zaangażowanie się w środki społecznego przekazu, prowadzenie własnego wydawnictwa, tak zwanego okna życia, redagowanie periodyków o tematyce religijnej, prowadzenie przedszkoli niepublicznych itp. (Wspólnota zakonna stanowi rodzaj cennego kapitału społecznego ze względu na krzewienie wartości autotelicznych, jej wieloraka aktywność integruje naród).

Ksiądz Ignacy Kłopotowski reprezentuje typ osobistości, która uczy jak łączyć kontemplację i działanie. Jego postawa odpowiedzialności społecznej wypływała z uporządkowanego życia wewnetrznego, w którym imperatyw właściwie ukształtowanego sumienia dążącego do prawdy obiektywnej pozostawał źródłem miłości bliźniego. Jego osoba nadal inspiruje, wskazuje jasną drogę, jak realizować świętość w codzienności porządkowanej przez ascezę i determinację żywej wiary.

dr Agata Płatek

*************************************************