Strona główna

Pilnie potrzebna pomoc dla bezdomnego dziennikarza PR i TVP , kazdy grosz się liczy

KOPIUJEMY Z FEJSBUKA:

Katolickie Stowarzyszenie Dziennikarzy zwraca się z prośbą o pomoc, może i ratunek ? dla naszego Kolegi-Dziennikarza, który wiele wycierpiał w chorobie, przykuty do łóżka na tyle długo, że ograbiony z mieszkania, ze wszystkiego… Prosimy o pomoc dla tego bezdomnego dziennikarza i dla jego współtowarzyszy niedoli, tych z noclegowni-hostelu.

Prosimy wszystkich dziennikarzy, a jest wśród nas sporo zamożnych…

KSD samo jest małe i ubogie, ale już zbiera te swoje grosiaki …zwracaliśmy się, KSD, z prośbą o wsparcie do wszystkich stowarzyszeń dziennikarzy, ale odpowiedziała tylko pandemiczna cisza…

Szczęść Boże - z upoważnienia KSD, Anna T. Pietraszek

z Wikipedii:

Zdzisław Ryszard Mac (ur. 10 lipca 1953 w Józefowie) – polski dziennikarz radiowy, prasowy i telewizyjny.

Współtwórca radiowego (Polskie Radio) „Studia Poszukiwań”. Autor układu (tzw. ramówki) programu „Zapraszamy do Trójki”. Realizator wielu filmów dokumentalnych, m.in. o pierwszym przeszczepie serca przeprowadzonym przez prof. Zbigniewa Religę oraz audycji telewizyjnych TVP. Rzecznik prasowy pierwszej polskiej prywatnej telewizji „Top Canal”.

Współzałożyciel, wraz z Ewą Kwilecką-Dux, Zdzisławem Kwileckim, Markiem Kotańskim, Januszem Gabrysiakiem, Maciejem Krogulcem, Stowarzyszenia Na Recz Przeciwdziałania Narkomanii „Monar”.

Wśród bezdomnych

To już prawie trzy lata, kiedy żyję wśród bezdomnych. Wcześniej im tylko pomagałem. W pewnym momencie sam nim zostałem. Okradł mnie z majątku całego życia nieświętej pamięci brat. Skorzystał z okazji. Sparaliżowany po wypadku samochodowym, przez miesiące przebywałem w szpitalu. Sprzedał wszystko. Zniknął. Później zmarł, o czym nie wiedziałem, a po mój majątek wpadł na chwilę jego syn z USA.

Zostałem schorowanym bezdomnym. Trzy zawały serca, zniszczone kolano, uszkodzony kręgosłup, podejrzenie raka płuc /kara za palenie bez umiaru/. Przyjaciele gdzieś przepadli. Byli kiedy miałem pieniądze i do czegoś mogłem im się przydać. Z setek znajomych pozostały trzy osoby, które często kosztem własnego zdrowia, opiekowały się mną. Przyznam, że nie głodowałem i chodziłem ubrany przyzwoicie. W najtrudniejszych chwilach Anioł siedział przy szpitalnym łóżku, opłacał pobyt w hostelach, uwalniał od kar za spanie w miejscach publicznych, odwiedzał w więzieniu.

Prawie pięćdziesiąt lat pracy w zawodzie dziennikarza i kilkaset złotych emerytury. Gdyby nie Anioł, być może nie byłoby tego tekstu. Z uporem twierdzi, że jeszcze dam radę.

Na początku były ławki w parkach, dworce kolejowe, klatki schodowe. Norma. Brak pomocy, depresje, niechętne spojrzenia na ulicach.

Wzajemna pomoc wśród bezdomnych. Bezcenne. Nic nie ma a z tobą się podzieli. Niestety, zdarza się, że okradnie.

Poznawanie środowiska bezdomnych. Dzień po dniu. Od dawna byłem przekonany, że to nie tylko alkoholicy i złodzieje. Podobnie jak przed laty z Markiem Kotańskim, zacząłem walczyć z uproszczeniami. Na stu poznanych bezdomnych jedna trzecia jest uzależniona od alkoholu. Bez wykształcenia, bez nadziei na poprawę bytu. Bezdomni, to także ludzie wykształceni, świetni fachowcy wszystkich zawodów, zaradni, pracowici, a jednak... Bezradni i bezdomni.

O opiece oferowanej przez państwo, samorządy i organizacje społeczne innym razem.

Ocena będzie negatywna. Panuje klimat "komuny", uproszczeń i często chęci dorobienia się na nieszczęściu innych.

Po miesiącach pierwszy ważny krok. Powołanie Stowarzyszenia "Dom i Praca". Organizacji samopomocy bezdomnych. Działania w myśl zasady "bez łaski". Oczywiście, że tak się nie da.

Z próżnego i Salomon nie naleje.

Dzięki pomocy, najczęściej anonimowych darczyńców, zamieszkałem z kilkoma bezdomnymi w hostelu. Spokojne noce, kąpiele, wspólne posiłki. I co najważniejsze, możliwość szukania pracy przez Internet. Namówiłem do chwilowego zapomnienia o wcześniejszych źródłach zarobku. Zbieraniu puszek, złomu, całkiem użytecznych rzeczy, które później trafiały na bazary.

Nowa praca. Najczęściej na budowach. Na to akurat nie mam szans, ale większości się udaje.

Pracują dorywczo. Zaczynają doceniać samych siebie. Okazuje się, że mogą!

Wirus bezdomności skazywał od zawsze na izolację. Wszędzie. Bezdomni od zawsze mieli "kwarantannę". Wielu z was teraz już poznało jej okrucieństwo.

To co napisałem ma służyć pokrzepieniu serc.

Alleluja i do przodu...

Zdzislaw Mac

+48 509895566

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

PS

Każda pomoc mile widziana.

I ty kiedyś możesz zostać bezdomnym.

Zobacz więcej komentarzy

Logowanie

Aktualności i publicystyka

Poprzedni Następny

"...za wszystkich sprawujących wład…

4 czerwca 1992 Tm 2,1-2 – „…za królów i za wszystkich sprawujących władzę, abyśmy mogli prowadzić spokojne i ciche życie”. Jesienią 1991 roku po pierwszych rzeczywiście wolnych wyborach w nowej polskiej rzeczywistości...

Strona główna

z Wikipedii:

Logowanie

Aktualności i publicystyka

Polityka ciasteczek

Statystyki